Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Home / Algemeen / Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

In onze praktijk hebben mensen vaak allerlei negatieve fantasieën waardoor ze zichzelf in de weg zitten. Ze aarzelen bijvoorbeeld om contact op te nemen met iemand in hun netwerk, liggen wakker en piekeren over een aanstaande WIA-keuring of durven niet die stap te zetten naar werk omdat ze bang zijn om weer uit te vallen. “Wat nou als..”?

Eén van de simpelste interventies is om juist die ergste fantasie uit te vragen: wat is het érgste dat er kan gebeuren?

Het beantwoorden van die vraag geeft vaak in één klap heel veel lucht en relativering.

Een cliënt van mij zag heel erg op tegen het koffiegesprek dat ze zou gaan hebben met haar nieuwe werkgever. Wat was dan het ergste dat er kon gebeuren? Dat ze niet zou weten waar ze moest zijn en te laat zou komen. En dat ze iets stoms zou zeggen. Zodra ze dat hardop had uitgesproken, verloor de angst automatisch aan kracht: opeens werd het bespreekbaar. De eerste angst konden we iets aan doen: ze zou een heldere locatie afspreken en van tevoren visualiseren hoe ze daar dan moest komen (“Ik meld me bij de receptie, en die sturen me dan door naar boven”) en de laatste hebben we gerelativeerd (“Zijn de dingen die je wil bespreken echt stom? Hoe kunnen we die negatieve fantasie wegnemen?”).

Zoals een andere cliënt tegen me zei: “Als m’n angst toch tegen me praat, kan ik hem net zo goed in het gezicht kijken.” Op z’n minst kun je dan constateren dat de angst overdreven is en dat het zeer onwaarschijnlijk is dat zoiets gaat gebeuren. Op z’n best kun je besluiten er iets aan te doen!

Het zijn tenslotte je daden en niet je angsten die veiligheid bieden.